دوره 10، شماره 1 - ( 3-1403 )
جلد 10 شماره 1 صفحات 134-115 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ashrafi N. Explaining the process of Hekmi theorizing in the production of architectural science. فصلنامه تحقیقات بنیادین علوم انسانی 2024; 10 (1) :115-134
URL: http://frh.sccsr.ac.ir/article-1-621-fa.html
URL: http://frh.sccsr.ac.ir/article-1-621-fa.html
اشرافی نسیم. تبیین فرآیند نظریهپردازی حکمی در تولید علم معماری. فصلنامه تحقیقات بنیادین علوم انسانی. 1403; 10 (1) :115-134
چکیده: (974 مشاهده)
چگونگی تولید نظریه حکمی در علم معماری از موضوعات پر اهمیت تحقق مکتب معماری اسلامی است؛ بهعبارتی تحقق معماری حکیمانه و اسلامی در ساختارهای جامعه منوط بر تولید نظریههای حکمی و مدیریت آنها میباشد. اما مشاهده میشود پژوهشهای پراکنده با روششناسیهای گوناگون و گاهی بدون توصیف روششناسی، امکان تولید مکتب معماری حکمی را تضعیف نموده است. بهعبارتی جایگاه مدیریت دانش در علم معماری مورد غفلت برخی صاحبنظران واقع شده است؛ درحالیکه میتوان با تولید الگوی نظریهپردازی در معماری، اراده فردی جریانهای حکمی را به اراده جمعی تبدیل کرد و در نهایت تولید علم را مدیریت نمود. برایناساس پژوهش حاضر در تلاش است با بررسی چالشهای موجود در فرآیند نظریهپردازی و نقد آنها، به یک الگوی مشخص دست یابد، لذا روش تحلیلی – تفسیری و کشفی در این پژوهش مورد توجه بوده است که ابتدا به توصیف فرآیند نظریهپردازی پرداخته و سپس با نقد و تفسیر به معرفی مدلِ تولید نظریه در دانش معماری دست مییابد که بهنظر میرسد مدل معرفیشده تا حدود زیادی قادر است به پراکندگی روششناسیها و فرآیندهای نظریهپردازی در دانش معماری سامان دهد. در این راستا تولید نظریه در معماری را در پنج گام موضوعشناسی، فعالیت و ساحتشناسی، فلسفه مضاف، نقد و تولید معرفی مینماید.
فهرست منابع
1. قرآن کریم.
2. نهجالبلاغه (مجموعه خطبهها و نامهها و کلمات قصار امام علیبنابیطالب (ع )). ۱۳۷۸. با ترجمه عبدالمحمد آیتی. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
3. اتینگهاوزن، ریچارد و الگ گرابر. ۱۳۷۹. هنر و معماری اسلامی. تهران: سمت.
4. پیرنیا، محمدکریم و غلامحسین معماریان. ۱۳۹۴. سبکشناسی معماری ایرانی. تهران: معماریان.
5. اردلان، نادر و لاله بختیار. ۱۳۸۰. حس وحدت. ترجمه حمید شاهرخ. تهران: نشر خاک.
6. اشرافی، نسیم. ۱۴۰۱. «چیستی فلسفه معماری اسلامی (تحلیل فلسفه مضاف در معماری مبتنی بر تئوری دیدهبانی)». پژوهشهای معماری اسلامی. د۱۰، ش ۲. ص ۶۷-۸۴.
7. بلخاری قهی، حسن. ۱۳۹۲. در باب نظریه محاکات: مفهوم هنر در فلسفه یونانی و حکمت اسلامی. تهران: نشر هرمس.
8. بلخاری قهی، حسن. ۱۳۹۶. فلسفه، هندسه و معماری. تهران: مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه تهران.
9. جرجانی، علیبنمحمد. ۱۸۴۵ م. کتاب التعریفات. ج ۱. بیروت: چاپ گوستاو فلوگل.
10. جوادی آملی، عبدالله. ۱۳۹۰. منزلت عقل در هندسه معرفت دینی. قم: اسراء.
11. حاتم، غلامعلی. ۱۳۹۰. هنر و تمدن اسلامی. تهران: دانشگاه پیام نور.
12. خامنهای، سیدعلی. ۱۳۷۹. «بیانات در دیدار کارگزاران نظام». ۲۱/۹/۱۳۷۹.
13. خامنهای، سیدعلی. ۱۳۹۰. طرح کلی اندیشهٔ اسلامی در قرآن. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
14. خسروپناه، عبدالحسین. ۱۳۸۸. فلسفه فلسفه اسلامی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
15. خسروپناه، عبدالحسین. ۱۳۹۱. «الگوی حکمی ـ اجتهادی علوم انسانی». جاویدان خرد. ش ۱۹، ص ۱۳-۵۸.
16. خسروپناه، عبدالحسین. ۱۳۹۲. در جستجوی علوم انسانی اسلامی. قم: دفتر نشر معارف.
17. خسروپناه، عبدالحسین. ۱۴۰۰ الف. فلسفه فقه اجتماع. تهران: دانشگاه جامع امام حسین.
18. خسروپناه، عبدالحسین. ۱۴۰۰ ب. نظریهپردازی در علوم انسانی حکمی. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
19. خمینی، سیدروحالله. ۱۳۹۹. صحیفه امام. تهران: چاپ و نشر عروج (وابسته به موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)).
20. دلیوس، پیتر. ۱۳۸۹. معماری اسلامی. تهران: انتشارات سوره مهر.
21. راهنمایی، سیداحمد. ۱۳۹۶. اصول نظریهپردازی در قلمرو علوم انسانی. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
22. طباطبایی، سیدمحمدحسین. ۱۳۷۴. تفسیر المیزان. ترجمه محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
23. طریحی، فخرالدینبنمحمد. ۱۳۶۲. مجمعالبحرین. تهران: چاپ احمد حسینی.
24. فریدنیا، لیلا. ۱۳۹۸. معماری اسلامی ایرانی: مساجد. ج ۱. تهران: سخنوران.
25. کوهن، توماس. ۱۳۸۳. ساختار انقلابهای علمی. ترجمه عباس طاهری. تهران: نشر قصه.
26. گلشنی، مهدی. ۱۳۸۵. از علم سکولار تا علم دینی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگ.
27. مرادی، مجید. ۱۳۸۶. اسلامیسازی معرفت. تهران: پژوهشکده حوزه و دانشگاه.
28. مصباح یزدی، محمدتقی. ۱۳۸۰. شرح اسفار. تدوین محمدتقی سبحانی. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
29. مصباح یزدی، محمدتقی. ۱۳۹۴. آموزش فلسفه. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.
30. مصباح یزدی، محمدتقی. ۱۳۹۵. رابطه علم و دین. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
31. مهابادی، حبیب. ۱۳۹۰. معماری اسلامی. تهران: آفرینه.
32. نقرهکار، عبدالحمید. ۱۳۹۵. معماری آیهها: برداشتی از حکمت هنر و معماری اسلامی. تهران: فکر نو.
33. نقرهکار، عبدالحمید. ۱۳۹۷. پنج رساله در حکمت هنر، معماری و شهرسازی اسلامی. قزوین: جهاد دانشگاهی.
34. نقرهکار، عبدالحمید؛ فرهنگ مظفر و سعید تقدیر. ۱۳۹۶. «تناظر انسان و هستی در اندیشه اسلامی و بازتاب آن در معماری اسلامی». آرمانشهر. ش ۱۹.
35. نقیزاده، محمد. ۱۳۸۵. مبانی نظری معماری و شهرسازی اسلامی. اصفهان: انتشارات راهیان.
36. نقیبالعطاس، سیدمحمد. ۱۳۷۴. درآمدی بر جهانشناسی اسلامی. ترجمه هیئت مترجمان. تهران: دفتر مطالعات اسلامی.
37. هیلنبراند، رابرت. ۱۳۹۴. هنر و معماری اسلامی. تهران: روزنه.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
